..am i selfish??..

yeah, that's my question now..alam q,ndi nmn tlaga kmi eh..pero parang ganun..magulo at malabo..one thing's for sure,we love each other..and dahil dun, parang ipinagdadamot q sha ngyon..cguro dala na lng din nung nangyari..ewan q ba..naffeel q tuloy na ang selfish q...alam q nmang mali eh...alam na alam q un..unang una, wala aqng karapatan..at pangalawa,kht nmn kmi e hindi pa rin tama un...ewan q ba..bkt ganito ang nangyayari sakn ngyon...haist..

mahal na mahal ko talaga sha..wala nmang duda dun eh..pro ndi q rin maintindihan ung sarili q ngyon...sana hindi na matapos kung anuman ang meron smin ngyon...kelangan lang nmin aucn lht ng kelangang aucn..at sana nga maayos pa sha...sana..pero extra effort para sa min..haist...

..you broke my heart..

unexpectedly, you broke my heart.

..funny thing i learned today..

funny how the things you hate before will become the things you’ll thank in the future..i was reading my testimonials this morning.me isa don na nagsabi na i should look at the bright side of what happened in my 2nd sem last school year. i failed one of my majors and i can’t graduate the coming summer term. i so hate my prof at that time. she was also my thesis adviser and that time, me and my thesis partner were having a hard time finishing our thesis. and so i re-enrolled my major subject. the funny thing there is that having to extend my studies made me meet the one i love now. and the more funny thing is that i met him while looking for a topic for my case study required in that subject..hehe..it’s so funny noh..fate really plays the way you don’t expect. and now i can say that things happen for a reason. that is why i can say that it’s so funny that the things you hate before will be the things you’ll thank in the future…i’m thankful for that subject..there was a sudden twist in my life… a funny little twist…

bakit nga ba ako naiirita??

bakit nga ba??.dahil ba hindi sha nagttxt?.e bakit ba kse ako nageexpect??.cguro dahil me bearing skn ang nangyari?.ewan q ba.,naaasar aq..kung may paguusap man, cguro nga kelangan ko un..or wala lang sha kaya hindi kelangan magusap?.gusto ko magusap kse gusto ko iclear sa knya lahat..i mean, hindi ko kse nagawa un..hai..asar!

awit ng pag-ibig XX

Awit ng Pag-ibig XX
Maisusulat ko ang pinakamalungkot na berso ngayong gabi
ni Pablo Neruda
sa salin ni Virgilio Almario

Maisusulat ko ang pinakamalungkot na berso ngayong gabi.

Maisusulat ko, halimbawa: "Mabituin ang gabi
at nanginginig, bughaw ang mga tala sa malayo."

Lumiligid sa langit ang simoy-gabi at umaawit.

Maisusulat ko ang pinakamalungkot na berso ngayong gabi.
Minahal ko siya, at minahal din niya ako paminsan-minsan.

Sa mga gabing ganito, ibinilanggo ko siya sa aking mga bisig.
Ulit-ulit ko siyang hinagkan sa lilim ng walang-hanggang langit.

Minahal niya ako, paminsan-minsan ko rin siyang minahal.
Sino ang hindi iibig sa kaniyang malalaki't mga matang tahimik?

Maisusulat ko ang pinakamalungkot na berso ngayong gabi.
Maiisip kasing hindi na siya akin. Madaramang wala na siya sa akin.

Maririnig ang gabing malawak, at mas lumalawak kung wala siya.
At pumapatak sa kaluluwa ang bersong tila hamog sa pastulan.

Maano kung hindi siya mabantayan ng aking pag-ibig.
Mabituin ang gabi at hindi siya kapiling.

Ito na ang lahat. May umaawit sa malayo. Sa malayo.
Hindi mapanatag ang kaluluwa ko sa pagkawala niya.

Upang waring ilapit siya, hinahanap siya ng aking mata.
Hinahanap siya ng aking puso, at hindi siya kapiling.

Ganito rin ang gabing nagpapusyaw sa ganito ring mga punongkahoy.
Kami, sa tagpong iyon, ang nagbago.

Hindi ko na siya mahal, natitiyak ko, ngunit minahal ko siya nang todo.
Hinahanap ng tinig ko ang simoy upang hipuin ang kaniyang pandinig.

Nasa iba. Siya'y nasa iba. Tulad noong katalik siya ng aking mga halik.
Ang kaniyang tinig, malinaw na katawan. Ang kaniyang matang walang-hanggan.

Hindi ko na siya mahal, natitiyak ko, ngunit baka mahal ko siya.
Napakaikli ng pag-ibig, napakahaba ng paglimot.

Dahil sa mga gabing ganito na ibinilanggo ko siya sa aking mga bisig
hindi mapanatag ang kaluluwa ko sa pagkawala niya.

Kahit ito na ang huling pighating ipapataw niya sa akin,
at ito ang huling mga bersong isusulat ko para sa kaniya.



"Puedo Escribir" ni Pablo Neruda salin ni Virgilio Almario

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
isang napakalungkot na gabi (muli)..hindi ko alam kung bakit..dahil ba sa mga nangyayari?.hindi ko rin alam..kung kanino ko man ialay ang tulang to, ako na lang ang nakakaalam nun..ayoko ng komplikasyon, ayoko ng muling pag-iyak, ayokong masaktan...

mag-isip ka..ano ba tlga?.ano na ba??.diba ang hirap sagutin..kung ikaw nalilito, ano pa kaya ako?.nalilito, nahihirapan, nasasaktan...

alam mo kung ano...ayaw mo lang isipin..parang ako lang..tinatakasan ko ang pag-iisip..gusto kong idaan sa tulog ang lahat para hindi ko maisip..kse pag inisip ko ulit, ang hirap sagutin ng mga tanong sa isip ko..

pero masaya ako..kung alam mo lang.masaya akong nasasaktan..masokista no?.pero ganun tlga..kaya naman hahayaan ko na lang..kung anuman ang mangyari, e di nangyari..wala naman akong hawak sa bagay na to..masaya ako (sa piling mo)...

in preparation

i'm preparing myself for the possibilities that will and can happen in the future..
i'm just hoping that my preparation is enough to have me emotionally and psychologically stable.
i don't like what i'm feeling right now..i know that it is wrong. (very wrong indeed)
i hope that someday, i'll treat you just like any other person in my life..not as special as you seem right now..

i miss you..that's one thing for sure..even if i deny it many times, i know that i'm feeling that way..that i feel something special for you..whoever you are,.i hope i can say it to you..but i don't have the guts to do that. i don't want to ruin the friendship that we've built..i don't want to ruin everything..

for now, i'm preparing myself...

..manong, marikina!..

yeah, this is one of our jokes here in baguio..pag nag-aasaran, minsan kunyari walk-out tas sisigaw ng manong tas kung san gusto pumunta..tas parang magpapara ng cab..at kadalasan e kung san nakatira mga gusto nmin..harhar..just moments ago, i remembered the good days that we spent here (together with my two bestest bestfriends)..the way we laugh at our own corny jokes, and the way we pretend to get a cab and go anywhere we want...

i suddenly felt empty..

empty of what i should have.

bgla kong nafeel na gusto kong bumaba..i miss my home..i miss my sisters..i miss my parents..i miss my bestfriends.

actually, i'm not really empty..they're there..it's just that maybe i'm longing for their hug (and un ang super kelangan ko ngayon)...their presence...

if i could just go to session road, ride a cab and tell the driver..."manong, marikina..."

...i would